opleiding burn-outcoach

naamloos AIHP

© AIHP

AIHP

Op maandag 7 januari 2019, start de nieuw reeks 4 daagse opleiding ‘Burn-out coach. Aanpak van burn-out in therapie’. De trainers zijn Ine De Deken en Tanja Buyst.

Er zijn nog plaatsen vrij. Misschien heb je wel interesse? Of ken je mensen voor wie deze opleiding zou passen.

Deze opleiding gaat door in AIHP Koekelare, Swytswal 15, 8680 Koekelare

Hierbij de link naar onze website met meer info: http://www.psychology-integration.eu/opleiding-burn-out-coach-aanpak-van-burn-out-in-therapie-west-vlaanderen/

Voor meer info: Didier Vanhee 0496/845471

Beeldende therapie

naamloos AIHP

© AIHP

AIHP opleiding Beeldende therapie

3 maandagen – Start: maandag 10 december 2018

Op maandag 10 december, start de nieuwe 3 daagse opleiding ‘Beeldende therapie’. De docente is Katrien Bruneel, psychotherapeut, kindertherapeut, beeldende therapeut.

Er zijn nog plaatsen vrij. Misschien heb je wel interesse? Of ken je mensen voor wie deze opleiding zou passen.

Deze opleiding gaat door in Marathonstraat 3, 9000 Gent

Hierbij de link naar onze website met meer info: http://www.psychology-integration.eu/beeldende-therapie/

Inschrijvingsdocumenten te bekomen.

Voor meer info: 0496/845471

Didier Vanhee
AIHP Koekelare
0496/84 54 71

studiedag burn-out

In het kader van opleiding stuur ik volgende uitnodiging voor een studiedag over burn-out op zaterdag 15 december 2018 in Zaventem vanwege de  BeroepsUnie van Psychologen
Zie burnout_20181215_v3 

 

http://www.uppsy-bupsy.be/15-december-2018-Dag-van-UPPsy-BUPsy.html

 

Reichiaans lichaamswerk

naamloos AIHP

© AIHP

nieuwe lichaamsgerichte driedaagse binnen de AIHP.

De volgende reeks gaat van start op volgende data:

Donderdag: 7 februari- 28 februari – 14 maart 2019

Op de AIHP website vind u meer info rond deze driedaagse

of via de website van het Dhartiaans lichaamswerk

Katrien Packo

Hallo,

Je bent op zoek gegaan en je hebt mij gevonden. Ben ik degene die je zocht?

Ik stel me even aan je voor :  Ik ben Katrien, psychotherapeut.

Ik woon in Loppem, in de Eikendreef nr 1, dicht bij de abdij van Zevenkerken. Zedelgem en zelfs Brugge zijn niet zo veraf.
Ik ben oorspronkelijk afgestudeerd als economist maar vond het later nodig om mijn leven een volledig andere wending te geven en mijn opgedane kennis van psychologie te proberen aan te wenden om via psychotherapie mensen op weg te helpen.

Mensen zoals jij,

die op het ogenblik even ondersteboven zijn, of die een moeilijke periode hebben…
waar het eventjes allemaal niet meer zo vlot, of waarvoor het allemaal te veel is geworden…

Het kan zijn dat je je helemaal niet begrepen voelt door je omgeving, of dat je vastzit in een relatie waar je nog weinig positieve kanten aan ziet…

Samen met jou kijk ik wat er aan de hand is.  Je kan alleen komen of samen met je partner.

Of lijkt het leven je heel zwaar en vraag je je af wat de zin van het leven eigenlijk is ?Misschien voel je je moe en uitgeblust…of ronduit depressief?

Of misschien lijkt het alsof je uitgeput bent, opgebrand, je kampt met een burn-out…

Depressie en burn-out zijn veel voorkomende tekenen dat het allemaal te zwaar geworden is en dat kunnen we samen aanpakken. Je hoeft je er niet verlegen over te voelen, het is je overkomen. Maar je kunt er iets aan doen.

Of ben je eerder rusteloos en heb je het gevoel dat je constant op zoek bent naar antwoorden ? Het zou kunnen dat je je angstig voelt…

Of heb je het gevoel dat niemand van je houdt en begrijp je niet wat je verkeerd doet ?

Met de juiste inzichten kom je al een heel eind. Verder reik ik jou een aantal hulpmiddelen aan.

Is er iets ernstigs gebeurd in je leven waar je moeilijk weg mee kan en lijkt het alsof niemand je kan steunen of troosten ?

Je vindt bij mij een luisterend oor.

Herken je jezelf in iets van deze gevoelens? Dan ben ik inderdaad degene die je zocht.
Ik help namelijk mensen zoals jij met het terugvinden van de weg.
Wij zoeken samen naar een lichtpuntje waardoor je weer verder kan.
Je staat er niét alléén voor…

 

 

 

VERBONDENHEID

 

monochrome photo of couple holding hands

Een van de meest gehoorde klachten bij relatietherapie is het verlies aan verbondenheid.

Wat is dat nu precies en hoe komt het dat de ene partner het anders ervaart dan de andere?

ATTACHMENT

Een van de grote onderzoekers naar verbondenheid was de Britse psychiater John Bowlby (1907-1990) die met zijn theorie over hechting, “attachment”, het gedrag van kinderen tegenover hun ouders bestudeerde .

Het zoeken naar verbondenheid van partners in een liefdesrelatie is daarmee verwant.

Een kind is één vat emotie in zijn vroege kinderjaren. Het weet niet waar het is terecht gekomen, kan nog niets en weet nog niets, en is afhankelijk van de zorg van enkele mensen rondom hem om te kunnen overleven. Kortom, een kind is bang en zijn persoonlijkheid ontplooien en zijn rationeel verstand ontwikkelen kan maar gebeuren wanneer het een basis van veiligheid ervaart.
Enkel wanneer het zich veilig voelt zal het kunnen de wereld gaan verkennen en dingen bijleren. Bij stressmomenten zal het weer de nabijheid opzoeken van zijn zorgfiguren tot het minder angstig is of getroost is.

Bowlby concludeerde dat in contact met de zorgfiguren een gedragssysteem ontstaat om zichzelf te kunnen ontwikkelen. Het bestaat uit vier onderdelen nl. 4 systemen die bij elkaar horen en elkaar afwisselen: het angstsysteem, het zorgsysteem van de zorgfiguur, het nabijheidzoekend gedragssysteem, het exploratief gedragssysteem. Samen noemen we dit het hechtingssysteem.

Normaal kan iemand zich verder en zelfstandiger van zijn hechtingsfiguur verwijderen, met de wetenschap dat hij steeds terug naar veiligheid kan “vluchten”. De interactie met een zorgfiguur is de basis van het verminderen van angst of verdriet en het weer zakken van de stress. Dit is eigenlijk hetzelfde tussen twee volwassen partners.

Als kind krijgen we daardoor vertrouwen dat stressmoment en problemen kunnen opgelost worden, en dus dat we later zelf in staat zullen zijn met stress en verdriet om te gaan en dat alles in orde komt.

Zo worden we een voldoende zelfzeker, goed functionerend individu. We hebben de mogelijkheid onszelf maximaal te kunnen ontwikkelen in de wetenschap dat we de capaciteiten hebben om moeilijkheden in het leven het hoofd te kunnen bieden, trauma’s op een juiste manier te kunnen verwerken, te groeien, en dus steeds beter te functioneren. Eveneens is iemand met voldoende zelfvertrouwen in staat de gepaste steun te vragen van anderen.

Een goed voorbeeld hoe de stress zakt door goede respons vinden we in de tests die uitgevoerd werden door dr. Edward Tronick

Zie :  the still face experiment. Dr. Edward Tronick  

Het kind wordt angstig wanneer zijn moeder niet meer reageert op de gewenste manier.

HECHTINGSPATRONEN

Kan de zorgfiguur van een kind herhaaldelijk niet op de gepaste, dus angstreducerende manier reageren (door eigenschappen of door omstandigheden) dan zal het kind uiteindelijk zijn gedrag aanpassen naargelang de conclusies die het uiteindelijk maakt, bijvoorbeeld : “het heeft geen zin contact te zoeken met een ander , je moet het zelf oplossen”. Of bijvoorbeeld , wanneer de signalen niet consequent zijn en verwarring brengen: “je kunt niet betrouwen op anderen”, enz .

Zo zal men een verschillend type van relationeel functioneren ontwikkelen, i.e. een ander hechtingstype hebben.

In welke mate iemand beroep doet op de andere in stressmomenten is bepaald door het hechtingssysteem dat hij ontwikkelde.

Ook alle vriendschappen en sociale contacten zijn een zoeken naar het evenwicht van nabijheid of afstand naargelang de boodschap : “het is hier veilig om mezelf te zijn”. Of :
“ik ben waardevol”. Signalen van waardering ter bevestiging dat we er mogen zijn als individu vanuit de omgeving hebben wij constant nodig.

Is ons hechtingsysteem eerder “onveilig gehecht”, dan kan de nood aan bevestiging buitensporig zijn . Of anderzijds kan iemand zich meer afsluiten. Deze verschillende reacties wortelen in het verschillende patroon dat men zich eigen maakte sinds zijn kindertijd.

Typisch aan een liefdesrelatie is dat men bij de partner steun en begrip zoekt bij stressmomenten, verdriet en lastigheden. Men zoekt dus verbondenheid, namelijk een vorm van contact met de partner voor het voelen van geborgenheid. Dit is de basis van veiligheid die men moet voelen om zichzelf te kunnen zijn, zich geapprecieerd te voelen, bevestiging te krijgen van onze persoonlijkheid, erkenning te krijgen voor lastigheden waar we mee worstelen. 

De mate waarin we beroep doen op onze partner en de manier van reageren erop is afhankelijk van persoon tot persoon volgens het hechtingspatroon.

Zo kan de ene bijvoorbeeld steeds maar aansluiting zoeken in een gesprek waar de partner blijk geeft van aandacht en begrip, terwijl een ander net de boodschap wil ontvangen “doe maar, jij zult het wel zelf oplossen” door er net niét over te praten.

Deze verschillende reacties liggen vaak aan de basis van onbegrip in de relatie.

De oorzaak van deze verschillen komen voort uit het hechtingspatroon.

Naargelang de verschillende reacties heeft men 4 hechtingspatronen vastgesteld.

Deze hechtingstypes werden veelvuldig getest door o.a. Mary Ainsworth, een pupil van Bowlby. (Zie :   strange situations experiment )

1- Het goed lukken van het hechtingsproces als baby zorgt voor een “veilig hechtingspatroon”: de persoon functioneert goed als mens, heeft voldoende sociale vaardigheden en kan adequaat omgaan met moeilijkheden.
Studies in de VS wijzen uit dat ongeveer 50% van de mensen beschikken over veilige hechting.

De als “onveilige hechting” omschreven patronen zijn:

2-  angstig-vermijdend hechtingspatroon :

deze mensen zijn vermijdend, zijn gespannen en bang dat een relatie niet goed afloopt, stellen zich terughoudend op wat intimiteit betreft omdat ze bang zijn afgewezen te worden, ze denken van zichzelf dat ze niet goed genoeg zijn.

Ze hebben sterke gereserveerdheid en afstandelijkheid, minimaliseren positieve effecten van vroegere ervaringen of hebben er een slecht geheugen voor.

Ze neigen tot het idealiseren van de ouders.

Ze houden gevoelens op afstand en zien hun emotionele onafhankelijkheid als een kwaliteit.

Als kind zoeken ze geen steun en troost bij de zorgfiguur, bij angst voor gevaar gaan zij zich ergens achter verstoppen i.p.v. naar hun zorgfiguur te lopen.

Ze doen alsof ze bij scheiding geen pijn of geen angst kunnen voelen (dissociatie). De relatie met de hechtingsfiguur wordt minder en minder belangrijk.

3- Angstig-ambivalent hechtingspatroon , ook angstig-obsessief genoemd :

deze mensen willen zich heel erg binden, zijn eveneens gespannen en bang dat een relatie niet goed afloopt maar reageren op die angst met veel nabijheid zoekend gedrag   waardoor ze ahw willen samensmelten met de partner. Maken zich erg veel zorgen of de partner wel van hen houdt. Hebben in intieme relaties neiging de partner te verstikken met die versmeltende relatie.

Overwaarderen hun vroegere hechtingservaringen, komen moeilijk los van ouders waarop ze nog steeds boos zijn of die ze nog steeds willen behagen. Ze zijn hyperalert voor tekenen van steun, acceptatie, goedkeuring, afwijzing.

Soms komt bodemloosheid voor : de waardering die ze ontvangen is nooit genoeg.

Als kind reageren ze sterk op scheiding, ze zoeken wel contact met hechtingsfiguur maar zijn boos of moeilijk te troosten.

4- Gedesoriënteerd hechtingspatroon, ook gedesorganiseerd of afwijzend-vermijdend genoemd :

Deze mensen hebben hoog vermijdend gedrag, maken zich geen zorgen, zijn niet bang, willen hun onafhankelijkheid bewaren, stellen zich terughoudend op wat intimiteit betreft.

Zij hebben ongeloof in de realiteit van vroegere gebeurtenissen, kunnen tijdelijke bewustzijnsveranderingen hebben, en dissociatieve kenmerken . In extremis komt vaak borderlineproblematiek voor.

Zij raken in verwarring bij verlies en scheiding, kunnen geen afscheid nemen, hebben moeite met dingen wegdoen.

Als kind zijn ze niet in staat om op scheiding of dreiging adequaat te reageren.

Ze hebben chaotisch gedrag, kunnen niet met stress omgaan.

LIEFDESRELATIE

Deze 4 beschreven hechtingsvormen zijn uiteraard een uitgesproken typering. De meeste mensen leunen een beetje aan bij het ene of het andere type en vaak heeft men een zachtere variant. We kunnen echter wel enkele specifieke tekenen herkennen, zowel bij onszelf als bij een ander.

In een liefdesrelatie zullen wij proberen onze hechting beter te maken en negatieve ervaringen van vroeger uit te wissen. Echter stuiten reacties meestal op onbegrip omdat de hechtingspatronen verschillend zijn, zodat we soms toch nog lijken te ervaren wat we net niet wilden.

We zouden kunnen stellen dat vermijdend hechtingsgedrag erop wijst dat men geen vertrouwen heeft in een ander en enkel op zichzelf vertrouwt. Opmerking hierbij is dat men meestal zichzelf nog niet kent, maar men trekt zich liever terug “in zijn schelp” dan beroep te doen op anderen. Ook de “plantrekkers” horen hier enigszins bij.

Vermijdende mensen krijgen soms het gevoel gevangen te zitten en te veel gepusht te worden in een richting die ze niet willen.

Sterk afhankelijk gedrag kunnen wij zien als enkel vertrouwen op de andere en niet op zichzelf, dus geen zelfvertrouwen hebben. Mensen met weinig zelfvertrouwen hebben te weinig bevestiging gehad, dus zullen zij steeds vragen om bewijzen dat zij de moeite zijn. Zij vragen veel aandacht van anderen om bevestiging van zichzelf en hun manier van zijn en handelen.

Vaak zijn partners verschillend in hechtingspatroon. En wanneer partners eerder aan elkaar tegengesteld zijn van type, komen die verschillende manieren van omgaan met hechting meer tot uiting wanneer stresserende omstandigheden zich voordoen.

Niet adequaat kunen inspelen op de vraag om verbondenheid om de stress te doen dalen leidt dan enkel naar nog meer stress. 

Vandaar dat bij relatieproblemen het vermijdend gedrag van de ene onbewust het aansluitingzoekende gedrag van de andere aanwakkert.

Vaak mondt het klagen van de partner die verbinding zoekt uit in een nog sterkere terugtrek-reactie van de andere, waardoor de eerste net de indruk krijgt dat er inderdaad geen verbondenheid meer is en het uiteindelijk ook opgeeft. 

Begrip hebben voor elkaars hechtingssysteem kan helpen in het vermijden van verkeerde conclusies en kan bijgesteld worden door betere communicatie.

Het verschil tussen depressie en burn-out

Depressie of burn-out?

Je lijkt geen fut meer te hebben om iets te doen, alles lijkt te veel of te zwaar. Je geraakt niet meer vooruit, een soort verlamming heeft zich van je meester gemaakt….

Heb jij nu een depressie of een burn-out?

Het is niet altijd makkelijk het onderscheid te zien. Vandaar even een aantal verschillen op een rijtje zetten.

Bij een depressie zit je als het ware gevangen in een soort melancholie . Je voelt je ongelukkig, vraagt je af wat je hier eigenlijk loopt te doen op de wereld . Het leven lijkt somber. Je voelt je lusteloos, niets doet je plezier. Leuke dingen hebben geen effect meer. Alles lijkt nutteloos, waardeloos, zinloos.

Depressie is dus een existentiëel gegeven : het gaat over jouw existentie, je bestaan. Vaak komen vragen naar boven in de trend van “wat loop ik hier eigenlijk te doen?” En vaak ligt er een basiscognitie onder, een overtuiging over jezelf, van “er is toch niemand die van mij moet hebben” of  “niemand ziet mij graag (zoals ik ben)”. Dat betekent dus dat je jezelf onbewust afvraagt of je wel liefde verdient en je antwoord op die vraag negatief is. Op dat moment hou je dus onbewust ook niet meer van jezelf en dit werkt zeer demotiverend.

Tekenend voor depressie is dus vooral alles van je bestaan, je leven, als zinloos ervaren. Je ziet het nut niet in van opstaan, jezelf verzorgen, dingen doen, mensen ontmoeten, enz., en je vindt er dan ook de energie niet voor. Je kunt de indruk hebben dat je je moet voortslepen door de dag.

Mensen met een depressie vinden geen blijheid meer in het leven en voelen zich somber en verdrietig en voelen een soort apathie. Hun gemoed geraakt snel vol, het huilen staat hen nader dan het lachen. En ze voelen zich totaal machteloos om er iets aan te doen.

Het ontstaat door een opeenstapeling van een soort teleurstellingen. Manieren om er mee om te gaan (ook coping- of afweersystemen genoemd) geraken ontoereikend.  Verwerken gaat niet meer. De depressie ontstaat wanneer het “te veel” wordt.

Wanneer precies het juist “te veel” wordt is verschillend van individu tot individu. Het gaat immers om een combinatie van hoeveelheid van de reeds van in je vroege jeugd opgeslagen confrontaties met je gevoel van bijv. waardeloosheid en de hoeveelheid tegenslagen die je toevallig te beurt vallen. Dit peil ligt dus voor iedereen anders.

Met therapie kan je geholpen worden om uit de machteloosheid te geraken en een aantal dingen te verwerken, zodat het weer lichter wordt en je weer blijheid ervaart.

Op lichamelijk niveau blijken, simplistisch gezegd, een aantal stoffen die ons geluksgevoel opwekken te mankeren in de hersenen.

 

Burn-out heeft een andere grondslag .

Het is een gevolg van grote inspanningen die je lange tijd ,vaak onbewust, hebt geleverd maar die je geen goedkeuring opleverden of die nooit voldoende waren. Dit heeft te maken met een aanvoelen van tekort aan waardering voor hetgeen je doet.

Komt er geen vorm van waardering zoals je soms onbewust verwachtte , dan geraak je gefrustreerd. Dit betekent in feite een angst dat je niet goed genoeg je best doet. En dan probeer je nog een tandje bij te steken, nog wat méér je best te doen.

Lichamelijk gezien zorgt dit voortdurend streven voor voortdurende stress , dwz snel opeenvolgende pieken van deze angst , dus wordt er zeer veel adrenaline geproduceerd. Dit moet voortdurend gecorrigeerd worden door aanmaak van cortisol in de bijnieren.

Bij normaal functioneren en gewone stressmomenten verloopt dit proces van regelen van de pieken in het adrenalineniveau zeer goed. Een stressmoment is onze motor om actie te ondernemen en door de goed afgestemde werking van de cortisol zijn wij ons vaak zelfs niet bewust van een stressmoment of althans niet van een negatieve kant ervan.

Bij langdurige opeenvolgende stressmomenten echter, wordt het “te veel” en beginnen wij het ongemak te voelen. Uiteindelijk geraken de bijnieren uitgeput en geven het voldoende produceren van cortisol (tijdelijk) op. Het functioneren van het hele lichaam wordt daardoor in de war gestuurd en je hebt totaal geen energie meer.  Je hebt een burn-out.

Het brein werkt niet meer naar behoren : men vergeet veel, kan op vele dingen niet meer komen. Men heeft  moeite met concentratie en lezen of luisteren naar informatie wordt soms heel moeilijk. Een veelheid aan mensen, lawaai, prikkels…doet je panikeren. Je krijgt vaak hartkloppingen en hyperventilatie,…je kunt niet goed inslapen of je wordt angstig of piekerend wakker midden in de nacht. Je bent zeer rusteloos.

Je wil gerust gelaten worden en bent enorm prikkelbaar of cynisch, of je voelt je boos zodat je reacties scherp zijn en men opmerkt dat men je soms niet meer herkent.

Je gelooft niet meer in je capaciteiten…

Het blijkt dat ons normale, emotionele brein , waardoor we normaal met allerlei dingen kunnen omgaan ,en kunnen relativeren en verwerken, en rationeel keuzes kunnen maken, ons in de steek laat. We zijn teruggevallen op een basisbreinwerking (ook reptielenbrein genoemd) waar op de angstprikkel , de stress, enkel nog gereageerd wordt met de fight-flightreflex (boos zijn/ vermijden).

Je voelt je opstandig en boos, en je wil reageren en dingen doen… echter kun je de energie ervoor niet opbrengen.  Je bent letterlijk uitgeput.

Rust en afzondering van prikkels gedurende een hele tijd is de eerste stap. Geleidelijk aan weer taken op je nemen wanneer je weer wat energie begint te voelen, is de tweede stap. Dit kan wanneer men nog wegblijft van de stresserend omgeving en wanneer men kiest voor dingen die je voldoening geven.

Het blijkt echter ook noodzakelijk te kunnen ontdekken waarin je jezelf nu eigenlijk hebt uitgeput en hoe je dat kunt aanpassen.

Met therapie kun je de oorzaak van de stresserende factoren leren ontdekken, leren beter omgaan met prikkels en overprikkeling,  grenzen leren stellen, weer geloof krijgen in jezelf en in je capaciteiten.

Een verband?

Een depressie en een burn-out hebben in eerste instantie geen link met elkaar. Echter kan een burn-out omslaan in depressie wanneer het gevoel van machteloosheid en het gevoel van waardeloosheid beginnen te overheersen en men de moed verliest.

Waar antidepressiva bij depressie een goed effect kunnen hebben en therapie kunnen ondersteunen, hebben deze bij burn-out geen effect (tenzij er depressieve gevolgen beginnen de kop opsteken).

Besluit :

Therapie voor depressie focust vooral op het zinvolle vinden in het leven en verwerken wat je somber maakte, terwijl bij burn-out het gaat over enerzijds leren grenzen stellen zodat je uitputting vermijdt en anderzijds de oorzaken van het streven proberen te ontdekken.

 

 

 

 

 

 

 

 

DE KRACHT VAN AFFIRMATIES

affirmations“Affirmations are like planting seeds in the ground. First they germinate,
then they sprout roots, and then they shoot up through the ground. It takes
some time to go from a seed to a full- grown plant. And so it is with affirmations- it takes some time from the first declaration to the final demonstration.
Be patient.”

– Louise L. Hay

Een affirmatie is iets dat je zegt of denkt over jezelf. Elke gedachte die overheerst in je denken en voelen wordt een affirmatie. Wanneer je negatieve gedachten hebt en je ook zo voelt diep binnenin, dan zal dat je niet helpen om je leven zo compleet mogelijk te maken. Veel mensen doen dit zonder dat ze er zich bewust van zijn. Het zijn negatieve cognities die binnengeslopen zijn in ons onbewuste.

Je moet echter op een positieve manier over jezelf denken en dat ook volledig zo aanvoelen als je je leven wil creëren zoals je zou willen. Je wordt wie je denkt.

Elke gedachte en elk woord dat je uit wordt een affirmatie. Je creëert je levenservaring door deze gedachten die je denkt en door de woorden die je spreekt.

Overtuigingen spelen hierbij echter een belangrijke rol. De meeste overtuigingen heb je aangeleerd in je kindertijd. Niettegenstaande sommige overtuigingen positief zijn en goed werken voor jou, kunnen er ook overtuigingen zijn die je tegenhouden van vooruitgang in het leven.

Vaak is er namelijk een verschil tussen hetgene je verlangt en hetgene je gelooft dat je zal krijgen. Dit is net waar het niet klopt. Indien dit niet gecorrigeerd wordt, indien wat je verlangt niet hetzelfde is van wat je denkt te zullen verkrijgen, dan zal affirmatie niet werken. Als je bijvoorbeeld iets wil maar diep in jezelf je denkt dat je het niet verdient, dan zal dit niet lukken omdat er een conflict is tussen je gedachten en je overtuigingen.

Je zult moeten leren al deze negatieve overtuigingen die niet werken voor jou te elimineren.

Ieder keer je klaagt is dit ook een affirmatie op zichzelf. Wanneer je dus blijft affirmeren wat je niet wil, en dat dit gegeven het enige is dat je altijd denkt, ga je aan positieve dingen in je leven voorbij zonder dat je het beseft. Het helpt wanneer je leert focussen alleen op het positieve. Het leven gaat altijd over keuzes maken en dus moet je bewust kiezen voor het positieve. Het is jouw leven !

Soms kunnen onplezierige dingen of ervaringen je als het ware gevangen houden in je gedachten, meer bepaald negatieve gedachten of negatieve scenario’s.

Daarvoor kun je deze affirmatie gebruiken van Louise L.Hay om alle negativiteit die aan een gebeurtenis hangt kwijt te raken en een nieuwe wereld voor je te openen :

I release this incident with love
It is over and done
I now look with expectation to my next moment which is fresh and new
Only good experiences lie before me
I am greeted with love wherever I go
I love life and life loves me
All is well
and
so am I”

Louise L. Hay

“Ik laat deze gebeurtenis met liefde los

Het is voorbij en verleden

Ik kijk nu met verwachting naar mijn volgende moment dat nieuw is

Enkel goede ervaringen liggen voor mij

Ik wordt met liefde begroet waar ik ook ga

Ik hou van het leven en het leven houdt van mij

Alles is goed

en ook ik voel me goed”

Misschien kun jij voor jezelf een bevrijdende affirmatie vinden die nog beter bij jou past ?

Affirmaties kunnen werken als volgt :

1.Ontdek , of schrijf zelf, jouw eigen favoriete affirmatie op een blaadje papier. Maak veel copies en plaats die in alle plaatsen in je huis waar je vaak komt : je kamer, je living, je keuken..ook in je auto , enz. Dit is nodig om je te herinneren dat je deze affirmatie steeds moet herhalen, tot je ervan bent doordrongen.

2.Hou je gedachten in de gaten en gooi alle obstakels en twijfels overboord die opkomen met betrekking tot deze affirmatie.

3.Onthoud dat negatieve gedachten veel sterker zijn dan positieve omdat een hele boel emoties in klagen en twijfelen gegoten wordt.

4.Je hebt voldoende tijd nodig vooraleer het werkt, dus wees volhardend en verwacht geen snelle resultaten.

Affirmaties kunnen geschreven worden en uitgesproken worden betreffende verschillende onderdelen van het leven zoals gezondheid, financiën, relaties,… enz.

Ze hebben een positief effect gehad in mijn leven. Waarom probeer jij het ook niet eens om te kijken wat er gebeurt?

met dank aan Kavita Panyam , psychotherapeut in Hyderabad, India

originele tekst : Affirmations

 

nodig hebben

 

backlit dawn foggy friendship

Foto door Helena Lopes op Pexels.com

“Evenmin als de lucht die ik vandaag inadem om ook morgen nog in leven te blijven, is de aandacht of de erkenning die ik vandaag mag ervaren voldoende om mij ook in de toekomst zelfzeker en gelukkig te voelen.

Het menselijk verlangen naar bevestiging en aanmoediging houdt nooit op.

Er schuilt in ieder mens een onverzadigbare behoefte aan waardering van anderen.

Er bestaat in dit opzicht geen spontane, natuurlijke grens.”

We kunnen niet zeggen dat we vandaag niet zullen ademen omdat we gisteren veel geademd hebben !

Zo heeft elke mens ook telkens weer opnieuw nood aan bevestiging , erkenning , waardering  , aandacht…

Het beestje in ons is van nature gericht op het negatieve , want ons angstsysteem is ingesteld om een bedreiging op te merken zodat we tijdig kunnen reageren om onszelf in veiligheid te brengen.

Als mens hebben wij echter ook nood aan benadrukking van het positieve. Wij hebben immers ook een emotionele factor die gekoppeld is aan de fysische overlevingsfactor.

Als hulpeloze baby kunnen wij immers maar fysisch overleven als onze zorgfiguren ook liefdevol voor ons zorgen. “Veiligheid” betekent voor mensen dus evengoed “geborgen zijn” als ” fysisch warm hebben”.

Overleven is dus zowel fysisch beschermd zijn, verzorgd worden en eten krijgen als psychisch opgevangen worden, gekoesterd worden en “voeding” krijgen, namelijk voldoende aandacht, waardering en aanmoediging. En dit elke dag…

(citaat uit “Een kwestie van verlangen. Over spiritualiteit” Herwig Arts)

THERAPEUTEN VOOR JONGEREN

TEJO

Een jongere die in psychische problemen geraakt, of zich niet goed in zijn vel voelt kan bij TEJO terecht voor gratis psychische hulp . Reeds in vele steden is er een TEJOhuis. Ze kunnen zich anoniem aanmelden voor een tiental gratis sessies. De adressen vind je hier terug :   www.tejo.be